ภาพนางเงือกจริง

Ashleigh เป็น Meray Firth Mermaid. เธออาศัยอยู่ในเอดินบะระทำงานเป็นนักแสดงและไกด์นำเที่ยว แต่มักจะกลับไปที่บ้านเกิดของเธอ Hopeman และทะเลที่เธอเติบโตขึ้นมาด้วย. เธอบอกว่าตัวตนอายุหกขวบของเธอจะประหลาดใจกับสิ่งที่เธอจัดการได้.

นางเงือกในชีวิตจริงเปลี่ยนจินตนาการให้กลายเป็นความจริงบนชายฝั่งของสหราชอาณาจักร

ส่วนโค้งหางขึ้นฉีดหยดน้ำทะเลเหนือผู้คนที่ยืนอยู่บนท่าเรือโป๊ะ. เด็ก ๆ รีบไปข้างหน้า. นางเงือกผู้ซึ่งดึงตัวเองขึ้นไปบนกระดานพาย, หัวเราะ, น้ำไหลจากผมของเธอ. สีหางของเธอเลียนแบบผักใบเขียวและสีน้ำตาลของชีวิตทะเลในท้องถิ่น.

กลุ่มบนท่าเรือได้จ่ายเงินสำหรับการประชุม Mermaid ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพอร์ตแลนด์สัปดาห์ที่ Isle of Portland ของ Dorset ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่นำไปหาเงินบริจาคให้กับกลุ่มสิ่งแวดล้อมที่สะอาด Jurassic Coast. แต่ทุกคนในท่าจอดเรือโดยรอบก็น่าหลงใหลเท่าเทียมกัน. นางเงือกตบหางของเธอลง. เสียงดังและไม่ใช่มนุษย์. ครีบที่สะท้อนกันกระแทกน้ำเหมือนปลาวาฬดำน้ำ.

บนบกนางเงือกสีเขียวและสีน้ำตาลคือฮันนาห์ Cadec – หรือนางเงือก Taurva ซึ่งอาศัยอยู่บนบ้านใกล้เคียง. เธอเป็นผู้หญิงตัวเล็กและเดินไปพร้อมกับตีกลับของนักเต้น. อย่างไรก็ตามมีสาหร่ายชิ้นหนึ่งที่ติดอยู่ที่ปลายผมของเธอ. “ มันไปได้ทุกที่” เธอกล่าว. “ ฉันมักจะพบบิตของมันในห้องอาบน้ำ.”

Mermaiding เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกา แต่ฮันนาห์วัย 32 ปีเป็นหนึ่งในนางเงือกจำนวนมากขึ้นในสหราชอาณาจักร. ไม่มีการนับอย่างเป็นทางการ แต่ผู้คนในชุมชนประเมินจำนวนของพวกเขาที่ประมาณ 600. เกรซเพจผู้ก่อตั้ง Hire A Mermaid UK เชื่อว่าเธอเป็นหนึ่งในสามนางเงือกคนแรกในประเทศ.

เกรซเช่นนางเงือกคนอื่น ๆ ใช้โมโนฟินซึ่งเป็นลูกนกเล็ก ๆ ตัวใหญ่ที่มีช่องทั้งสองช่อง. พวกเขายังถูกใช้โดยนักดำน้ำฟรีและชาวโอเรนท์ใต้น้ำและให้การขับเคลื่อนที่มีค่า. พวกเขามีราคาแพง – หางซิลิโคนมีราคาสูงกว่า 2,000 ปอนด์ – และมักทำด้วยมือ. Grace อ้างอิง Siki Red, Prisma Tails และ The Mermaid Asylum เป็นผู้ทำ tailmakers ในสหราชอาณาจักรอิสระ แต่ไม่ใช่เรื่องแปลกสำหรับนางเงือกที่จะค้นหาทั่วโลกเพื่อหางขวา. หางของฮันนาห์อาจตรงกับปลาและสาหร่ายทะเลของชายฝั่งดอร์เซ็ท แต่เธอซื้อจากผู้สร้างในแอฟริกาใต้. หางผ้าราคาถูกกว่าก็มีให้เช่นกันและสามารถให้จุดเริ่มต้นที่มีประโยชน์.

เกรซเริ่มว่ายน้ำด้วยหางจากปี 2011 และทำให้การปรากฏตัวของนางเงือกจ่ายจากปี 2013. “ มีกลุ่มล้อเลียนที่มีหางเต็มในการกระทำของพวกเขา แต่นั่นเป็นเรื่องเกี่ยวกับมัน. ตอนนี้ฉันคิดว่าอาจมีประมาณ 90 คนที่ทำอย่างมืออาชีพ” เธอกล่าว. “ แต่มันเป็นงานอดิเรกสำหรับอีกมากมาย.”

เกรซซึ่งเป็นตัวแทนของสหราชอาณาจักรใน World Mermaid Championship มี Merfolk มืออาชีพ 50 รายการในหนังสือของเอเจนซี่ของเธอและ 1.ผู้ติดตาม 4m ใน Tiktok. , Miann na Maighdinn-Mara/Mermaid Tales, สำหรับช่องภาษาภาษาเกลิค BBC Alba. Laura Evans, Laura Evans, กำลังมองหาคำมั่นสัญญาสำหรับหนังสือเกี่ยวกับประสบการณ์ของเธอบนแพลตฟอร์มสำนักพิมพ์คราวด์ฟันดิ้ง. มีนางเงือกในสระน้ำขึ้นน้ำลงท่าเรือและศูนย์สันทนาการและในถังที่ศูนย์ชีวิตทะเลแบล็คพูล.

ความนิยมของ Mermaiding เริ่มต้นด้วย Annette Kellerman นักว่ายน้ำชาวออสเตรเลียผู้แสดงในภาพยนตร์ปี 1911 ไซเรนของทะเล, ที่ซึ่งเธอเป็นนักแสดงคนแรกที่ว่ายน้ำในหาง (เธอยังให้เครดิตกับการประดิษฐ์การว่ายน้ำแบบซิงโครไนซ์และเป็นผู้หญิงที่มีชื่อเสียงระดับสูงคนแรกที่สวมชุดว่ายน้ำชิ้นเดียวที่ทันสมัย).

ในปี 1952 เอสเธอร์วิลเลียมส์นักแสดงสหรัฐฯ เงือกล้านดอลลาร์, ชีวประวัติของ Kellerman แต่หัวใจที่แท้จริงของ American Mermaiding อยู่ใน Weeki Wachee ในฟลอริดาฤดูใบไม้ผลิน้ำจืดที่เป็นเจ้าภาพการแสดงนางเงือกเป็นเวลา 75 ปี. แต่ Museum Professional Rebecca Schwandt นักแสดงเริ่มว่ายน้ำในก้อยในทศวรรษ 1960. วิทยานิพนธ์ของอาจารย์ของ Schwandt มีศูนย์กลางอยู่ที่ประวัติศาสตร์ปากของผู้หญิงที่แสดงที่ Weeki Wachee. “ สำหรับนักแสดงในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 มันเป็นงานที่คุณสามารถทำได้ในพื้นที่ท้องถิ่น. หากคุณไม่ต้องการเป็นครูหรือแม่บ้านคุณอาจเป็นนางเงือกได้” เธอกล่าว. . มันเป็นมากกว่าแค่งาน.”

ฉันทิ้งไปด้านข้างสั้น ๆ ลงไปแล้วเริ่มว่ายน้ำ

จำนวนบวมของนางเงือกสหราชอาณาจักรปฏิเสธความยากลำบากของญาติ. นอกเหนือจากความต้องการที่จะเป็นนักว่ายน้ำที่แข็งแกร่งและมั่นใจในน้ำ (และต่ำกว่า) คุณไม่สามารถซื้อชุดชุดแฟนซีและวางลงในสระที่ใกล้ที่สุดของคุณ. ในการเริ่มต้นด้วยสระว่ายน้ำจำนวนมากต้องการนางเงือกเพื่อขออนุญาตเป็นพิเศษเพื่อความปลอดภัยและเหตุผลด้านการประกันภัย. ก้อยก็ต้องปลอดภัยเช่นกัน.

หางที่ทำไม่ดีอาจเป็นเรื่องยากที่จะออกไปและไม่มีอะไรมากไปกว่าการผูกขาที่อิ่มตัว. หากครีบหางมีการลอยตัวมากเกินไปมันจะเป็นเรื่องยากมากสำหรับนักว่ายน้ำที่จะเก็บหัวไว้เหนือพื้นผิว. การเรียนรู้ที่จะดำน้ำฟรีเพื่อเคลื่อนที่ใต้น้ำโดยไม่ต้องใช้อุปกรณ์เติมอากาศหมายถึงการเรียนรู้ที่จะจัดการการตอบสนองของร่างกายต่อการสะสมของคาร์บอนไดออกไซด์และไม่อ้าปากค้างเพื่อหายใจเมื่อไม่มีออกซิเจน. นางเงือกที่ยน้ำทะเลจะต้องปรับให้เข้ากับความเย็นและตรวจสอบความสูงของคลื่นรูปแบบน้ำขึ้นน้ำลงและการไหลออกของน้ำเสียที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ.

แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องจริง. นางเงือกส่วนใหญ่ได้รับการยกย่องจากความมหัศจรรย์ของมัน – โดยอิสระความงามแปลก ๆ โดยการเป็นคนอื่นแม้แต่ชั่วคราว.

“ จริงใจมันเปลี่ยนชีวิตของฉัน” Tasha Fairey วัย 34 ปีซึ่งว่ายน้ำเป็นนางเงือกในคอร์นวอลล์บ้านเกิดของเธอเป็นเวลาหนึ่งปี. . . มันยากมากเพราะคุณสร้างความผูกพันกับผู้คนเมื่อคุณดูแลพวกเขา” เธอกล่าว. “ คุณต้องทำต่อไปเพราะคุณรู้ว่าไม่มีใครจะมาช่วยคุณ.” ในที่สุดความเครียดและความเศร้าโศกนำไปสู่ภาวะซึมเศร้าและความวิตกกังวลและ Tasha ลาออกจากงานของเธอ.

เธอสนุกกับการว่ายน้ำเรียนรู้“ ก่อนที่ฉันจะเดินได้จริง” ในทะเลใกล้บ้านพ่อของเธอใน Mullion บนคาบสมุทรจิ้งจก. “ มันเป็นโลกอื่นอยู่ใต้น้ำ” เธอกล่าว. บางครั้งเธอจะเห็นนางเงือกนอกชายฝั่งหรือเหตุการณ์. “ ฉันคิดว่าพวกเขายอดเยี่ยม” เธอกล่าว. . ฉันคิดว่าฉันแก่เกินไป.”

หลายเดือนต่อมา Tasha ซื้อหางผ้าและโพสต์รูปภาพของตัวเองบน Instagram. เธอได้รับข้อความจาก Cornish Mermaid อีกคนเชิญเธอเข้าร่วมงานใน Porthleven เพื่อว่ายน้ำกับฝักท้องถิ่น (กลุ่มสังคมของนางเงือกเรียกว่าพ็อดเช่นเดียวกับปลาโลมาวาฬและแมวน้ำ). “ มันเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้น” Tasha กล่าวพร้อมอธิบายการเดินขึ้นไปที่ท่าเรือด้วยหางของเธอในมือของเธอ.

“ ฉันไม่เคยเป็นคนที่มีเพื่อนมากมาย. ฉันสามารถเงียบและสงวนได้. ฉันไม่ได้คาดหวังชุมชนฉันไม่คาดหวังว่าจะได้รับการต้อนรับ แต่นั่นคือสิ่งที่ฉันพบ. ตอนนี้ฉันอยู่ในความหนาและฉันดีใจมาก.

. . .” เธออาศัยอยู่ในคอร์นวอลล์เป็นเวลา 13 ปี แต่เติบโตขึ้นมาใน Lytham, Lancashire ซึ่งปู่ของเธอเป็นชาวประมง. “ เราได้รับการสอนให้เคารพทะเลและเราไม่ได้ว่ายน้ำมากนักเพราะมีรูปแบบน้ำขึ้นน้ำลงลึก ๆ ที่นั่น” เธอกล่าว. . . .

. .”

Hannah Cadec ไม่มี เป็นนางเงือกเสมอเช่นกัน. เป็นเวลากว่าทศวรรษที่เธอแสดงในรายการ West End ปรากฏตัวใน การแสดงสยองขวัญร็อคกี้, Phantom of the Opera, แปซิฟิกใต้ และอื่น ๆ. “ฉันเคยทำ สามครั้งรวมถึงภาษาเยอรมัน” เธอกล่าว. ชั่วร้าย ฮันนาห์นั้นเริ่มประสบปัญหาเกี่ยวกับสายเสียงของเธอ. . เสียงของเธอหายไป.

“ ฉันพูดไม่ได้ด้วยซ้ำ” เธอกล่าว. แม้ตอนนี้เกือบสามปีต่อมาการแสดงนางเงือกสองครั้งตามด้วยการสัมภาษณ์ทำให้เธอพูดคุยกับความวุ่นวาย.

เมื่อการล็อคการระบาดของโรคเริ่มขึ้นฮันนาห์ก็ไม่มีที่พัก. เธอได้เรียนหลักสูตรการดำน้ำฟรีเพื่อทำงานเป็นนางเงือกและกลายเป็นเพื่อนกับผู้ช่วยผู้สอน. เขาต้องการใครสักคนเพื่อดูแลเรือนแพของเขา. ฮันนาห์ลงจอดในดอร์เซ็ทและล้อมรอบด้วยน้ำเริ่มว่ายน้ำ.

“ ฉันตรงกันข้ามกับนางเงือกตัวน้อย” เธอกล่าว. “ เธอสูญเสียเสียงของเธอที่จะเดินบนแผ่นดิน. ฉันสูญเสียเสียงและมุ่งหน้าสู่ทะเล.”

นางเงือกน้อย, ทั้ง Original The Bleak Hans Christian Andersen และเวอร์ชั่น Far Sunnier Disney สร้างขึ้นในการอ้างอิงครั้งแล้วครั้งเล่า. Ashleigh More อายุ 30 ปีอธิบายภาพยนตร์ดิสนีย์ว่าเป็นความหลงใหลในวัยเด็ก. “ แม่ของฉันใส่โฆษณาในกระดาษท้องถิ่นถามว่าใครมีสำเนา VHS. .’” Ashleigh มองว่าเรื่องราวเป็นเครื่องเตือนใจเกี่ยวกับการสละเสียงของคุณและไม่ปล่อยให้คนอื่นพูดกับคุณ. เธอยังคงรักภาพยนตร์เรื่องนี้และวางแผนที่จะเข้าร่วม Comic-Con ที่กำลังจะมาถึงใน Edinburgh เพื่อที่จะได้พบกับ Jodi Benson ผู้ให้เสียงสำหรับตัวละครกลาง Ariel. “ ฉันต้องบอกเธอว่าเธอมีความหมายอย่างไรกับฉัน” เธอกล่าว.

Ashleigh เป็น Meray Firth Mermaid. เธออาศัยอยู่ในเอดินบะระทำงานเป็นนักแสดงและไกด์นำเที่ยว แต่มักจะกลับไปที่บ้านเกิดของเธอ Hopeman และทะเลที่เธอเติบโตขึ้นมาด้วย. เธอบอกว่าตัวตนอายุหกขวบของเธอจะประหลาดใจกับสิ่งที่เธอจัดการได้.

“ มีพลังของผู้หญิงที่แข็งแกร่งและยังมีการเชื่อมต่อกับนิทานพื้นบ้านและประวัติศาสตร์” เธอกล่าว. เช่นเดียวกับ Suzie Inman ปู่ของ Ashleigh ก็เป็นชาวประมงเช่นกัน. “ น้ำเค็มไหลในเลือดของฉัน” เธอกล่าว. “ ฉันเรียกตัวเองว่า Meray Firth Mermaid เพราะเป็นที่ที่บรรพบุรุษของฉันเคยไปมาตลอด. มีความรู้สึกเป็นเจ้าของทะเล. เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและมรดกของเราในฐานะชาวไฮแลนเดอร์ส.”

ทางตะวันตกของสกอตแลนด์ Kate MacLeod ถูกจับมาจากด้านบนเคลื่อนผ่านทะเลสีฟ้าครามนอร์ทเทิร์นเทอร์ควอยซ์. การยิงทางอากาศมาจากการแนะนำ Miann na Maighdinn-Mara และจุดที่ความมหัศจรรย์ของภูมิทัศน์ทำให้คุณเชื่อว่านักว่ายน้ำด้านล่างสามารถทำได้ – เป็นเวทย์มนตร์เช่นกัน.

เคทและทีมงานผลิตที่ MACTV ได้จัดแสดงสองชุดซึ่งมีเคทสำรวจประวัติศาสตร์และธรรมชาติของพื้นที่ท้องถิ่นของเธอ. อย่างไรก็ตามเธอว่ายน้ำด้วยหางนอกชายฝั่งของลูอิสก่อนที่ซีรีส์จะนึกถึงทำให้ชาวประมงท้องถิ่นใช้เวลาสองเท่าเมื่อเธอผ่านมา.

“ ฉันคิดว่า ‘ทำไมไม่?’” Kate กล่าว. “ ฉันอยู่ครึ่งทางแล้ว. น้ำเป็นบ้านหลังที่สองของฉันเสมอ.”

เธอกระตือรือร้นอย่างมากเกี่ยวกับโมโนฟินของเธอ. “ พวกเขามีพลังมาก” เธอกล่าว. “ แต่ในเวลาเดียวกันคุณสามารถร่อนผ่านน้ำได้โดยไม่รบกวนสภาพแวดล้อมที่เหลือเลย. ประสบการณ์แตกต่างอย่างสิ้นเชิง คุณเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งต่าง ๆ มากกว่าแค่ผู้สังเกตการณ์. หางคือการเชื่อมต่อที่ดีที่สุดกับทะเล.” เธออธิบายถึงประสบการณ์ของเธอว่ายน้ำด้วยฉลาม basking สิ่งมีชีวิตที่มีขนาดของเธอมากกว่าห้าเท่าและดำน้ำนอกชายฝั่งของเซนต์คิลดาและค้นหาถ้ำที่มีสิ่งที่ดูเหมือนขั้นบันไดใต้น้ำที่มนุษย์สร้างขึ้นลง.

เกรซเพจซึ่งเป็นผู้ดำเนินการประกวด Miss Mermaid UK กล่าวว่า:“ การเป็นนางเงือกในสหราชอาณาจักรคุณต้องอยากทำจริงๆ. . คุณต้องรักมันมากพอที่จะว่ายน้ำในน้ำเย็นมาก.”

ผลตอบแทนนี้ ความยืดหยุ่นกำลังสร้างเวทมนตร์. มีเวทมนตร์สำหรับแต่ละบุคคลเนื่องจากนางเงือกที่มีทักษะมีอิสระใต้น้ำมากกว่าที่มนุษย์ส่วนใหญ่ทำ. นอกจากนี้ยังมีความสุขในการนำเวทมนตร์มาสู่ผู้อื่นเด็กเล็กที่มีดวงตาเบิกกว้างหรือถูกพบ“ ในป่า” ในขณะที่ว่ายน้ำทะเล.

“ เราได้สร้างสิ่งมีชีวิตและสัตว์ประหลาดในใจของเราเสมอ” มารีน่าวอร์เนอร์นักประวัติศาสตร์และนักตำนานกล่าว. “ นางเงือกเป็นตัวอย่างที่น่าดึงดูดและมีเสน่ห์ของสิ่งนั้น. มันเกี่ยวกับการมองตัวเองว่าไม่ใช่มนุษย์ทั้งหมด … มีความปรารถนาอย่างลึกซึ้งในโลกที่มีเครื่องจักรกลของเราที่จะกลายเป็นสิ่งที่เป็นอินทรีย์ของทะเลและแผ่นดิน. เป็นสถานที่ที่น่าพึงพอใจถูกระงับระหว่างความเชื่อและความไม่เชื่อ.”

“ บางครั้ง” Tasha Fairey กล่าวในคอร์นวอลล์“ เมื่อเราทุกคนว่ายน้ำด้วยกันในฝักแม้ว่าฉันจะเป็นหนึ่งในนั้นฉันก็มองไปรอบ ๆ และคิดกับตัวเอง.’และมันไม่เคยหยุดอยู่อย่างไม่น่าเชื่อ.”

ภาพนางเงือกจริง

การดาวน์โหลด ภาพนางเงือกจริง สำหรับอุปกรณ์และขนาดหน้าจอใด ๆ. ภาพนางเงือกจริงคุณภาพสูง! ปรับแต่งเดสก์ท็อปโทรศัพท์มือถือและแท็บเล็ตของคุณด้วยความหลากหลายและน่าสนใจของเรา ภาพนางเงือกจริง หรือเพียงแค่ดาวน์โหลด ภาพนางเงือกจริง สำหรับการใช้งานสร้างสรรค์ของคุณในเวลาเพียงไม่กี่คลิก.

• 
• 
• 
• 
• 

เลื่อนเพื่อดำเนินการต่อด้วยเนื้อหา

เลื่อนเพื่อดำเนินการต่อด้วยเนื้อหา

เลื่อนเพื่อดำเนินการต่อด้วยเนื้อหา

หน้าต่อไป